Dit un dat

Home

 

 

    ADVENT UN  WIEHNACHTEN

      Hier heww ick 'n bäten wat tosamensökt, wat grote un lütte Lüüd in de
       Wiehnachtstied bruken künn'n:

Advent, Advent, een Licht, dat brennt, 
ierst een, denn twee, denn dree, denn veer,
denn steiht dat Christkind vör de Doer.
                                         
                   
                     
       
                        

 

              
Bald nu is Wiehnachtstied, fröhliche Tied,
nu is de Wiehnachtsmann gor nich miehr wiet,
nu is de Wiehnachtsmann gor nich miehr wiet!

         

 

 

                              

 

 

 

                  Hüt Awend is Wiehnachten-Awend,
              da gahn wi nah baben,
              da klingen de Glocken,
              da danzen de Poppen,
              da piepen de Müs'
              in Grotvadders Hüs'.

 

                                

                                                           

 

Buten weiht dat bitterkolt,
wer kümmt dor dörch dat Winterholt?
Stipp - stapp un huckepack -
Knecht Ruprecht is 't mit sienen Sack.
Wat is denn in den Sack woll binn'n?
Äppel, Mandel un Rosin'
un schöne Zuckerrosen,
ok Päpernoet för't gode Kind;
de annern, de nich orrig sünd,
de kloppt he up de Hosen!

 

                                   

                                   


 

  Kinnergebete

   Leewer, goder Wiehnachtsmann,
   kiek mi nich so bös' an,
   stäk diene Ruut man wedder in,
   ick will ok ümmer orrich sien.

 

   Wiehnachtsmann, kiek mi an,
   'n lütten Butscher bün ick man,
   väl räden un bäden kann ick nich,
   Wiehnachtsmann, vergät mi nich!

 


   Sünder Klaas, du gode Bloot!
   Bring mi Noet un Zuckerbrot!
   Nich to väl un nich to minn
   Smiet in miene Schörten in!


   

  

   Wiehnachtsmann,Wiehnachtsmann,
   buten is dat kolt.
   Von wiet weg kümmst du hierher
   un büst ok all olt.
   Den groten Sack, de kuum to boern,
   puckelst du för all de Gör'n.
   Is dor binn'n ok wat för mi?
   Wiehnachtsmann, denn dank ick di!

 

                                      

                          

 

  
                 Oh Dannenboom, oh Dannenboom,
wie groen sünd diene Bläder!
Du groenst nich blots to Sommertied,
nee, ok in'n Winter, wenn dat sniet.
Oh Dannenboom, oh Dannenboom,
wie groen sünd diene Bläder!
 

 

               

                                  

                           

                                                    Liesing klingen Wiehnachtsglocken
                                                               dörch de stille Winternacht.
                                                               Un de Snei, de föllt in Flocken
                                                                up de Ierd hendal so sacht.

                                                                An de Eck, dor steiht noch immer
                                                                so as süss de Dannenboom.
                                                                Un in sienen Lichterschimmer
                                                                speigelt sick dat as in'n Droom.

                                                                Flocken fallen dicht von'n Häben.
                                                                Ick gah dörch de witte Pracht,
                                                                un de Glockenkläng', de swäben
                                                                in de kolle Winternacht.