Dit un dat

Home

 

 

 

          Lütt Matten de Has                                                                                                         

Lütt Matten, de Has,

de makt sik een Spaß,

he weer bi´t Studeeren,

dat Danzen to lehren,

un danzt ganz alleen

up de achtersten Been.   

                                                                    

Keem Reinke, de Voß

un dacht: "Dat’s een Kost!"

un seggt: "Lüttje Matten,

so flink up de Padden?

Un danzst hier alleen

up de achtersten Been?

 

Kumm, lat uns tosam!

Ik kann as de Dam'.

De Kreih, de speelt Fiedel;

denn geiht dat kandidel;

denn geiht dat mal schön

up de achtersten Been!"

 

Lütt Matten gev Pot.

De  Voß beet em dot

un sett’ sik in Schatten,

verspiest den lütt Matten.

Un de Kreih, de kreeg een

von de achtersten Been.

   

Klaus  Groth (1819 - 1899)