Kinnerleeder

Home

 

 

 

                                     

 

         Hänsel un Gretel

       Hänsel un Gretel verlöpen sick in't Holt,

       dor wier dat düster un ok so bitterkolt.

       Se keemen an een Hüsken, von Päperkoken fien,

       Wer mag de Herr woll von dissen Hüsken sien?

 

       Huh, huh, dor kiekt eene olle Hex' herut,

       se lockt de Kinner in't Päperkokenhuus.

       Se stellte sick gor fründlich, oh Hänsel, wecke Not!

       Em wull se braden in'n Aben brun as Brot.

 

       Doch as de Hex kiekt in't Abenlock herin,

       dor würd se stoten von Hans un Gretelin.

       De Hex, de müßt nu braden, de Kinner gahn na Hus.

       Nu is dat Märchen von Hans un Gretel ut.

     

                     
                  Suse, leewe Suse

         Suse, leewe Suse, wat russelt in't Stroh?

         Dat sünd de lütten Gäuskens, de hebben keen Schoh.

         De Schoster hedd Ledder, keen Leisten dorto,

         so gahn de lütten Gäuskens noch ümmer ahn Schoh.

 

                                
                         Riederleed

       Hopp, hopp, hopp, Pierdchen loop Galopp,

           oewer Stock un oewer Steen,

           awer bräk di nich de Been!

           Hopp, hopp, hopp, Pierdchen loop Galopp!

                        

                        De Sandmann

        De Sandmann is dor, de Sandmann is dor,

            he hett so fienen witten Sand

            un is all Kinner woll bekannt,

            de Sandmann is dor!

torüch

                            

                       Danzleed

             Mudder Wittsch, Mudder Wittsch, kiek mi mal an,

             wo ick den Bummelschottschen danzen kann!

             Bald up de Hacken, bald up de Tehn,

             ach Mudder Wittsch, wo geiht dat schön!

 

                                   

                   Johrestieden

 

          Dor wier ees een Mudder,

               de harr ehr veer Kinner,

               den Fröhling, den Sommer,

               den Harwst un den Winter.

 

                De Fröhling bringt Blomen,

                de Sommer den Klei,

                de Harwst, de bringt Druben,

                de Winter den Snei.

 

 

           

 

 

           

 

                Hänschen kleen

         
Hänschen kleen güng alleen,

                üm de wiede Welt to sehn.

                Stock un Haut steiht em gaut,

                he is wohlgemaut.

                Awer Mudding weent so siehr,

                hett jo nu keen Hänschen miehr.

                Dor besinnt sick dat Kind,

                löppt nah Huus geswind.

                                                        

     torüch