Text 3

Home
Nach oben

Adebor vertellt  


Gestatten, Adebor is mien ehrenwiert Nam' - Adebor, de Storch.
Wecker kennt mi nich? Ick bün doch woll von de Bedüdensten een!
Orrer nich?
In Meckelbörg un Vörpommern bün ick sommerdags all an de dusend
Johr to Hus. Man, dat wiern ümmer blot lege Tieden, nix as lege Tieden.
Un dat kann ick ok verklorn:
In de iersten nägenhunnertunföftig Johren keem unseneens kum to 'n
Klappern un kum to'n Sitten. Wi harrn to don- Dach un Nacht to don.
Ümmer möten wi ran.
So männig een Familie harr söß, soeben un mihr Kinner. Wat hebben
wi schafft, wat hebben wi arbeidt! All de Lütten hebben wi dörch de
Lüft schläpt, üm ehr pünktlich awtogäben.
Un de jung Frugens hebben wi ok termingemäß in't Been knepen.

Nee, dat is allens nich so licht wäst. Blots - 'n bäten Stolt hett uns
dat ok gäwt, dat wi so fraagt Lüüd wäst sünd.
Ik gäw dat jo to, wenn wi uns besonners afmaracht harrn, hebben
wi uns ok  'ne lütt Paus' gönnt.
Ruckzuck güng dat an dat Poggengriepen. De wiern jo dor in Hüll
un Füll. All de Wischen wiern vull dorvon. Un de Grabens.
Un bald is unseneeens wedder kräftig wäst un künn sienen Deinst
wedder verseihn. Een flööch noch ees so dull!
Un de Freud is ümmer grot wäst! Ick möt seggen- up beid' Sieden.
Villicht wiern't doch gor nich so lege Tieden?

Oewer vör vierdig, föftig Johren- dat wiern lege Tieden, dat
wiern de DDR-Tieden!
Ümmer wenn wi ut Afrika torüchkemen, hebben wi dacht, wi kieken
nich richtig. Wat is dat? Kuum noch Wischen? Kuum noch Tümpels?
Kuum Grabens?
Dat heet LPG un Grotruumwirtschaft- un dat güng uns Adebors jo ok
wierer nix an...
Blot- wat süllen wi denn nu fräten? Keen Poggen mihr?
Oewer de Kinner wullen's all hebben! Uns' Arbeit harr süllt sien.
Wo nu de Kraft herhalen? Äten in't Nobelrestaurant in Warnemünn?
Dor stünnen "Froschschenkel" ümmer up de Spieskort.
Awer dat keem jo woll nich in Frag'!
Dat wiern lege Tieden -wohrhaftig!
Win sünd denn up Müüsfang uttreckt. Na goot, awer ümmer blot Müüs?
Un wat hett dat duert- Müüs upluern!!

Un doch hebben wi all de välen Wünsch erfüllt:

Adebor, mien Bester,
bring mi 'ne lütte Schwester!

Adebor, du Gauder,
ick wünsch mi noch 'n Brauder!

Dor is keeneen wäst, wecken wi nich tofrädenstellt harrn.
Twee, dree, veer Gören hebben wi oewerall henbröcht.
Un disse Freud jedesmol! Nee, wat wiern wi stolt!
Dat is doch so leech gor nich wäst, denkt ji?
Ick glöw, ji hebbt recht.

Jo, un hütigendaachs?
Hüt is uns Sommerparadies in Mäkelborg- Vörpommern, BRD.
Ach, wat geiht uns dat goot! Ach wat hebben wi dat gemütlich!
För uns ward sorgt! Oeweralll, Ümmerto...
Un wat denkt ji, wat wi för Poggen griepen? Superpoggen!
De giww't nu wedder. Un so väl! Un de smecken!
Wenn unseneen nich uppaßt, frett he sick glieks Oewergewicht an.
Woans dat?- fröcht ji. As Adebor? Kum uttodenken!

Tjo, ok dat is fix verklort: Ick bün arbeitslos! Ar-beits-los!
Keen Minsch will Kinner. Keeneen röppt mi, keeneen brukt mi.
Wat sall dat blot noch warden?
Segg ick doch: lege Tieden, lege Tieden...!

Naastens bliew ick in Afrika.
Denn frät' juch Poggen doch sülben!

De Geschicht' "Adebor vertellt" is ok in dat Book "Lege Tieden" von'n
Wachholtz Verlag Neumünster erschienen, näben 24 Geschichten von anner
Plattschriewers. Dat wiern 1996 de 25 besten Erzählungen in den "Vertell-doch-mal"-
Wettbewerb, to den' de NDR jedes Johr upröppt.

torüch